Friday, September 12, 2008

25.7 တုိ႔မ်ားဘ၀ ေခြးေမွ်ာ္ရသလုိပ


(ငယ္ငယ္တုံးက ေခြးေပါက္စေလးေတြရဲ့ ေမးေစ့ကုိ လႇန္ၾကည့္ျပီး ဒီေခြးက ၾကီးရင္ ကုိက္မယ့္ေခြး ဟုတ္မဟုတ္ကုိ အဲဒီနည္းနဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၾကတာကုိ သတိရျပီး သူ့ကုိ ေနာက္ခ်င္တာနဲ့ ဟာသလုပ္လုိက္မိတာ.. ေနာက္ဆုံး ကုိယ့္ျပန္ထိေတာ့တယ္)

ေခြးေၾကာင္း ဆက္စပ္မိတာနဲ့ ေျပာရအုံးမယ္..။ ကုိၾကီးတုိ႔ ဘ၀ကလည္း တျဖည္းျဖည္း ေခြးနဲ့ တူတူလာျပီ ဆုုိတဲ့ အေၾကာင္းေလး ေပါ့..။

မဒမ္တုိ့ စက္ရုံက မိန္းကေလးခ်ည္း ေလးရာေလာက္ ရႇိေတာ့ စက္ရုံဆင္းခ်ိန္ဆုိ စက္ရုံေရႇ့မႇာ လည္ပင္းတရႇည္ရႇည္နဲ့ ေစာင့္ေနၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္လိုလူ ဘ၀တူေတြ က မနည္းဘူး..။

သိပ္ကဗ်ာမဆန္တဲ့ ႏႈိင္းနည္းနဲ့ ႏႈိင္းရရင္ေတာ့.. ေခြးမေလး တစ္ေကာင္ရႇိတဲ့ အိမ္ ပတ္ခ်ာလည္မႇာ ေတာ္သလင္း လဆုိ ေခြးထီးေတြ ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိ လမ္းသလားေနတာမ်ိဳး နဲ့ သိပ္တူတယ္..။

တခ်ိဳ့ ေခြးေတြဆုိ.. ေရႇ့ထုတ္ထားတဲ့ သူ့.လက္ႏႇစ္ေခ်ာင္းေပၚမႇာ ေမးတင္ျပီး ေခြးမေလး ထြက္လာေလာက္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းကုိ မမိႇတ္မသုန္ ၾကည့္ေနတာမ်ား ေက်ာက္ရုပ္လား ေအာက္ေမ့ရတယ္..။

ဇဲြနဘဲ အေတာ္ၾကီးသကုိး..။

အဲဒီလုိ ၾကည့္ေနတုံး ရုိးတုိးရိပ္တိတ္ အရိပ္ကေလး ျမင္လုိက္ရရင္ပဲ.. ေမးတင္ထားတဲ့ လက္ႏႇစ္ေခ်ာင္း အားျပဳျပီး ဆတ္ကနဲ ေခါင္း ေထာင္ ထေတာ့တယ္..။ ဒါေပမယ့္ ေခါင္းေထာင္လုိ႔ မႇ မဆုံးခင္ ေခြးမေလးက အိမ္ထဲ ျပန္၀င္ သြားေတာ့ နဂုိရ္ ပုံစံအတုိင္း ေရႇ့လက္ႏႇစ္ေခ်ာင္းထုတ္၊ ေမးျပန္တင္၊ မမႇိတ္မသုန္ ျပန္ၾကည့္ ၾကျပန္တယ္..။

ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လည္း ခ်စ္သူ့စက္ရုံက ငါးနာရီဆင္းမယ္ထင္ရင္. ငါးနာရီမထုိးခင္ ကတည္းက စက္ရုံေရႇ့ ေရာက္ေနရျပီ..။ ေခြးလုိေတာ့ ေရႇ့လက္ထုတ္ ေမးတင္ မလုပ္ေပမယ့္.. ေမွ်ာ္ပုံေမွ်ာ္နည္းကေတာ့ သိပ္မကြာ ေလာက္ဘူး..။ ငါးနာရီထုိးခါနီးေလ မ်က္လုံးေတြက အေရာင္ေတာက္လာေလ ေပါ့..။

ငါးနာရီထုိးလုိ႔ အလုပ္ဆင္းတဲ့ ဘဲလ္ တီးရင္ ေမ်ာ္ရတဲ့ ဇာတ္လမ္း ျပီးျပီအထင္နဲ့ ၀မ္းသာအားရ ေခါင္းေတြ ေထာင္ထ လာၾကေရာ..။ ေခြးေတြလုိပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန့ အုိဗာတုိင္ရႇိတယ္.. မီးမီးတုိ႔က ညရႇစ္နာရီ အထိ လုိ႔လည္း သိလုိက္ရေရာ.. ေထာင္ထားတဲ့ ေခါင္းေတြ ျပန္က်ိဳးသြားရျပန္တယ္..။

တခ်ိဳ့ဆုိ ရႇစ္နာထုိးတဲ့ အထိ ထပ္ေစာင့္တယ္..။ ဒါေပမယ့္ ရႇစ္နာရီလည္း ထုိးေရာ ဒီေန့ည ညလုံးေပါက္ အုိဗာတုိင္ ဆက္ဆင္းရမယ္ လုိ႔ သိလုိက္ရေတာ့.. ေခါင္းၾကီးေတြ ငုိက္စုိက္ခ်၊ ဖင္ေလး ယမ္းတမ္းယမ္းတမ္းနဲ့ ကုိယ့္ျပာပုံကုိယ္ ျပန္၀ပ္တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ေလ ဆုိတာမ်ိဳးဆန္ဆန္ တပ္ေခါက္ျပန္ၾကရေတာ့တယ္..။

စက္မႈဇုံ တခုိ၊ ငါလုိလူ ရႇိဖူးလား

ျပန္ေတြးမိတုိင္း မရယ္ဘဲ မေနႏုိင္တဲ့ ေနာက္ထပ္ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခုရႇိေသးတယ္..။ အဲဒီေန့ ညက မဒမ္တုိ.စက္ရုံ ရႇစ္နာရီ အလုပ္ဆင္းမယ္ဆုိတာနဲ.ထုံးစံအတုိင္း ရႇစ္နာရီမထုိးခင္ ဆယ္မိနစ္ေလာက္အလုိမႇာ ဒုိင္နာကားနဲ့ ကြ်န္ေတာ္ မဒမ့္စက္ရုံေရႇ့ ထြက္လာခဲ့တယ္..။

ေစာင့္ေနရင္းနဲ့ ရႇစ္နာရီလည္း တကယ္ထုိးေရာ ကုိးနာရီမႇ ဆင္းမယ္ ျဖစ္သြားတယ္..။

တစ္နာရီေလာက္ သူတုိ႔ စက္ရုံေရႇ့မႇာ ထုိင္ေစာင့္ေနရမႇာ ပ်င္းတာနဲ့ ကားကုိ စက္မႈဇုံေစ်းဖက္ ေမာင္းလာခဲ့တယ္..။ ေစ်းေရႇ့က လက္ဘက္ရည္ဆုိင္မႇာ ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းျပီး သြားျပန္ၾကိဳရင္ အေတာ္ေလာက္ပဲ ဆုိတဲ့ စိတ္ကူးနဲ့ေပါ့..။

ကားကုိ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္နဲ့ မလႇမ္းမကမ္း လမ္းေဘးမႇာ ကြ်န္ေတာ္ရပ္လုိက္ျပီး ဆုိင္ထဲ လႇမ္း၀င္ေတာ့ ဆုိင္ထဲက လူေတြက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ၾကည့္လုိက္ ကားကုိၾကည့္လုိက္နဲ့ နည္းနည္းထူးဆန္းသလုိမ်ိဳး ျဖစ္ေနၾကတယ္..။

သူတုိ႔ ျဖစ္ပ်က္ေနတာကုိ သတိထားမိေပမယ့္ သိပ္အေရးစုိက္မေနေတာ့ဘဲ လက္ဘက္ရည္တစ္ခြက္မႇာေသာက္ျပီး အခ်ိန္ျဖဳံးေနလုိက္တယ္..။

ကိုးနာရီထုိးခါနီးေတာ့ လက္ဘက္ရည္ဖုိးရႇင္း၊ မဒမ့္စက္ရုံဆီ ထြက္လာရင္း စက္မႈဇုံ ေဘာလုံးကြင္း နား အေရာက္မႇာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ စက္ရုံနဲ့ ေဘးခ်င္းကပ္လ်က္ စက္ရုံက စက္ရုံမႈးကုိ ကားမီးေရာင္ေအာက္မွာ ေတြ.လုိက္ရတယ္..။

သူက စက္ဘီးနဲ့။ သူ့ေဘးမႇာ ကားကုိ ထုိးရပ္လုိက္ျပီး.. ကြ်န္ေတာ္ လႇမ္းႏႈတ္ဆက္ေတာ့ သူလည္း စက္မႈဇုံေစ်းက ျပန္လာတာလုိ႔ သိရတယ္..။ သူ့႔စက္ရုံအေျခအေန ကုိယ့္စက္ရုံအေျခအေန နည္းနည္းဆက္ေျပာ ျဖစ္ၾကတယ္..။

ကြ်န္ေတာ့္နဲ့ စကားေျပာေနရင္း ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ၾကည့္လုိက္ ကားေနာက္ခန္းကုိ ၾကည့္လုိက္ နဲ့ သူ့ပုံစံက တခုခု ေျပာခ်င္ေနပုံ ေပါက္တာနဲ့ ကြ်န္ေတာ္က ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ လုိ႔ သူ့ကုိ ေမးမိတယ္..။ ဒီကလည္း ခင္ဗ်ားဘာျဖစ္ေနလဲ ဆုိတာ သိခ်င္ေနတာပဲ.. လုိ႔ ျပဳံးစိစိနဲ့ သူျပန္ေျဖတယ္..။

ဟာဗ်ာ ဘာျဖစ္လုိ႔ လဲ လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္ဆက္ေမးေတာ့ ခင္ဗ်ား ကားေနာက္ခန္းကုိလည္း ျပန္ၾကည့္အုံး.. ညကုိးနာရီေလာက္ၾကီး.. ကားေနာက္ခန္းမႇာ ျခင္ေထာင္ၾကီးေထာင္ျပီး စက္မႈဇုံထဲ ကားတစ္စီးနဲ့ ခင္ဗ်ား ဘာခြင္ေတြ လုိက္ရႇာေနတာလဲ... တဲ့။

အဲဒီက်မႇ သိရေတာ့တယ္..။ ကြ်န္ေတာ့္စက္ရုံက လုံျခဳံေရးမႈးအဘုိးၾကီး.. ျခင္ေထာင္ထဲမႇာ အိပ္လ်က္ပါလာခဲ့တယ္ ဆုိတာကုိ..။ ဒါေၾကာင့္ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ထဲက လူေတြက အံၾသသလုိ ျဖစ္ေနတာကုိးလုိ႔ အဲဒီမႇ အထာေပါက္ေတာ့တယ္..။

ကပ်ာကယာ ကားေပၚကဆင္းျပီး ေနာက္ခန္းကုိ ၾကည့္ေတာ့မႇ ျခင္ေထာင္ထဲမႇာ အဘုိးၾကီးက ငုတ္တုတ္..။

''ခင္ဗ်ားဗ်ာ.. ဒုိင္နာကားဆုိတာ ဒီေလာက္ ၀ုန္းဒုိင္းၾကဲေနတာေတာင္ မႏႈိးဘူးလား.. စက္ရုံက ထြက္ကတည္းက ဆရာခဏ ေနပါအုံး လုိ႔ ေျပာလုိက္ရင္ ျပီးတဲ့ဟာ ..။ အခုေတာ့ က်ဳပ္လည္း စက္မႈဇုံထဲ ျခင္ေထာင္ၾကီး တကားကားနဲ့ ကားပတ္ေမာင္း ေနတာ ေသာက္ရႇက္ကုိ ကဲြေရာ ပဲ..။ ''

အဘုိးၾကီးကေတာ့ သူ့အျပစ္နဲ့သူဆုိေတာ့ ဘာမႇျပန္မေျပာ၊ ကြ်န္ေတာ့္မႇာသာ.. ရႇက္ႏုိးႏုိးနဲ့ ေဒါသအလိပ္လုိက္ ထြက္ေနခဲ့ရတယ္..။

ေနာက္ေတာ့ မဒမ့္စက္ရုံေရႇ့ ျခင္ေထာင္ၾကီးနဲ့ သြားၾကိဳရင္ ကုိယ္တင္မက.. မဒမ္ပါ ေသာက္ရႇက္ ကဲြကိန္းျမင္တာေၾကာင့္ စက္ရုံကုိ တစ္ေခါက္ျပန္၊ အဘုိးၾကီးနဲ့ ျခင္ေထာင္ကုိ ထားခဲ့၊ မဒမ္ဆီ တစ္ေခါက္ျပန္သြား.. လုပ္ရတယ္..။

ကြ်န္ေတာ့္ကား စက္ရုံေရႇ့ဂိတ္ ျပန္ေရာက္ေတာ့ တာ၀န္က်ေနတဲ့ လုံျခဳံေရး ခင္လတ္နဲ့ ရဲႏုိင္က ထုိင္ရယ္ေနၾကတယ္..။ သူတုိ႔ က ကြ်န္ေတာ္အထြက္ကတည္းက ဂိတ္တံခါးဖြင့္ေပးရင္း ျမင္လုိက္ၾကတယ္..။ ဒါေပမယ့္ တားမမီေတာ့လုိ႔ ထုိင္ပဲ ရယ္ေနၾကသတဲ့..။

မီးမီးခ်စ္တဲ့သူက လူလိမ္ၾကီး

ကြ်န္ေတာ္လည္း စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ့ လုံျခဳံေရးအားလုံးကုိ ေခၚျပီး ခင္ဗ်ားတုိ႔ က သူခုိးနင္းေသမယ့္ လုံျခဳံေရး ေတြလုိ႔ ေကာပစ္လုိက္တယ္..။ (ကုိယ့္အလွည္႔တုံးက ဆရာရွိန္ေကာခဲ့သလုိမ်ိဳး ေပါ့ )

ေနာက္ရက္ေတြမႇာေတာ့ မဒမ့္ကုိ သြားမၾကိဳခင္ ကားေနာက္ခန္းကုိ အရင္ ၾကည့္ရတယ္..။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ.လည္း တခါဆုိ ဆုိသေလာက္ မႇတ္သြားဟန္ တူတယ္..။ ေနာက္ထပ္ေတာ့ ျခင္ေထာင္ေထာင္ စက္မႈဇုံပတ္တာမ်ိဳး မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး..။

မဒမ္နဲ့ကေတာ့ ထုံးစံအတုိင္း ညေနဆုိ သြားၾကိဳ၊ တနဂၤေႏြပိတ္ရင္ ေလ်ာက္လည္ ေပါ့..။ သမီးရည္းစား သက္တမ္း ေျခာက္လေလာက္ ရႇိတဲ့ အခါမေတာ့ မိဘမ်ားရႇိရာ မႏၲေလး ေရႊျမိဳ့ေတာ္ၾကီးဆီ တစ္ေခါက္ ျပန္ဖုိ႔ အေၾကာင္းက ဖန္လာခဲ့တယ္..။

အဲဒီတုံးက အေဖနဲ့အေမက မႏၲေလး ပုသိမ္ၾကီးက အဆုပ္ေဆးရုံ၀င္းထဲမႇာ ေနၾကတယ္..။

အမက သူနာျပဳဆုိေတာ့ ေဆးရုံ၀င္းထဲမႇာ တုိက္ခန္းတခန္းရတယ္..။

ကြ်န္ေတာ့္စက္ရုံအလုပ္ကလည္း အစတုံးကလုိ မဟုတ္ဘဲ နည္းနည္း အထာက်သြားျပီဆုိေတာ့ ခြင့္ယူလုိ႔ လြယ္သြားတာက တေၾကာင္း၊ အေဖအေမတုိ႔ နဲ့ မေတြ႔ျဖစ္တာ ၾကာတာကလည္း တေၾကာင္း၊ အေၾကာင္းစုံသမုိ႔ မဒမ့္ကုိ တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ ၾကာမယ္ လြမ္းမေနနဲ့လုိ႔ မႇာျပီး မႏၲေလးကုိ သုတ္ေျခတင္ခဲ့တယ္..။

ခြင့္ယူတုံးက တစ္ပတ္ဆုိျပီး ယူခဲ့ေပမယ့္ တကယ္တမ္း မႏၲေလးမႇာ ႏႇစ္ရက္သုံးရက္ေလာက္လည္း ေနျပီးရင္ ကြ်န္ေတာ္ မေနႏုိင္ေတာ့ဘူး..။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမႇာ အလုပ္အေၾကာင္းပဲ ေတြးေနမိတဲ့ အျပင္ မဒမ့္ကုိလည္း လြမ္းေနမိတာမုိ႔ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အေဖအေမကုိ ႏႈတ္ဆက္ ကန္ေတာ့ျပီး ကြ်န္ေတာ္ ျပန္လာခဲ့တယ္..။

မဒမ္ကုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေစာျပန္လာတာ ၾကိဳမေျပာေတာ့ဘဲ ရန္ကုန္ေရာက္ေရာက္ျခင္း ညေနမႇာ..သူ့႔စက္ရုံေရႇ့ ကြ်န္ေတာ္ ထြက္လာခဲ့တယ္..။ အလုပ္ဆင္းခ်ိန္မႇာ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေတြ.လုိက္ေတာ့ ကေလးေလး တစ္ေယာက္လုိ အံ့ၾသ၀မ္းသာျပီး မဒမ္ ထခုန္တယ္..။

ဒီေန့ည ကုိၾကီးျပန္လာတဲ့ အထိမ္းအမႇတ္အေနနဲ့ မီးမီး တကာခံမယ္ ..လုိ႔ ၾကားသားမုိးၾကိဳး ကမ္းလႇမ္းလာတာနဲ့ ထုံးစံအတုိင္း ဘုရင့္ေနာင္လမ္းဆုံက ယုဇနစားေသာက္ဆုိင္ကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္..။

ဆုိင္အေရာက္ မႇာစရာရႇိတာေလးေတြ မႇာျပီး သူ့ကုိယ္လြမ္း ကုိယ့္သူလြမ္း အလြမ္း စာရင္းရႇင္းတမ္း လုပ္ျပီးသကာလ မႏၲေလးမႇာ ေပ်ာ္ခဲ့လားတဲ့..။ မဒမ္က စကားစတယ္..။

ေအာ္...မေတြ.တာၾကာတဲ့ အေဖတုိ.အေမတုိ႔ ျပန္ေတြ.ရေတာ့ေပ်ာ္တာေပါ့ လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္လည္း ျပန္ေျဖမိတယ္..။

ကုိၾကီးနဲ့ မီးမီး ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေနတာေရာ အေဖတုိ႔အေမတုိ႔ကုိ ေျပာခဲ့ေသးလား လုိ႔ သူမက ဆက္ေမးျပန္တယ္.။ တစုိးတစိမႇ..အေဖတုိ႔ အေမတုိ႔ကုိ အဲဒီအေၾကာင္း မေျပာျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ေဖာ္ျမဴလာ အရ.. '' ဟ.. ေျပာခဲ့တာေပါ့ .. သားမႇာ ခ်စ္သူရႇိေနျပီ '' လုိ႔ ပုိပုိသာသာေလး ကြ်န္ေတာ္ ေဖာရတာေပါ့..။

မီးမီး ဓါတ္ပုံေရာ ကုိၾကီးအေဖနဲ့အေမကုိ ျပခဲ့ေသးလား တဲ့..။ အတြန့္တက္ ထပ္ေမးျပန္တယ္..။

ကြ်န္ေတာ့္ ပုိက္ဆံအိပ္ထဲမႇာ သူ့ဓါတ္ပုံေလး တစ္ပုံ အမႇတ္တရ ေပးထားတာရႇိတယ္..။ မႏၲေလးေရာက္တုံး တခါမႇေတာင္ ထုတ္မၾကည့္မိေပမယ့္ '' အင္း .. ျပ ခဲ့တယ္ '' လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္ လဲ ဆက္လိမ္ရေတာ့တယ္..။

မလိမ္ျပန္ရင္လည္း ေက်နပ္မႇာမႇ မဟုတ္တာပဲ..။

ဒါေပမယ့္ ဇာတ္လမ္းက မျပီးေသးဘူး..။ '' ကုိၾကီး အေဖနဲ့ အေမက မီးမီးဓါတ္ပုံ ၾကည့္ျပီး ဘာေျပာလဲ '' တဲ့..။

လိမ္လက္စ နဲ့မထူးေတာ့ျပီမုိ.'' ကေလးမေလးက ျဖဴျဖဴငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေလး မဆုိးပါဘူး '' လုိ႔ အေမကေတာ့ မႇတ္ခ်က္ေပးတာပဲ လုိ႔ ရုပ္တည္ၾကီးနဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ဆက္လႇိမ့္ရတယ္..။

ကြ်န္ေတာ့္စကားမႇ မဆုံးေသးဘူး..။ တအိအိ နဲ့ ရႇဳိက္သံက ထြက္လာေတာ့တယ္..။ အစကတည္းက ကုိယ့္လိပ္ျပာကုိယ္မလုံ တာမုိ႔ တခုခုေတာ့ လဲြသြားျပီဟ လုိ႔ သိေတာ့ သိလုိက္ျပီ..။ ဒါေပမယ့္ မထူးဇာတ္ ခင္းျပီး '' ဟာ.. မီးမီးကလည္း ဘာလုိ႔ ငုိတာလဲ.. မငုိနဲ့ေလ.. တိတ္ေတာ့ '' လုိ႔ ကပ်ာကယာ ေခ်ာ့ရတယ္..။

ေခ်ာ့မႇ ပုိဆုိးသြားတယ္..။ တအိအိ နဲ့ ငုိေနရာကေန.. တဟီးဟီး နဲ့ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ ငုိပါေလေရာ..။ ငုိရင္းတန္းလန္း '' ငုိမႇာေပါ့.. မီးမီးခ်စ္တဲ့သူက လူလိမ္ၾကီးကုိး ဟီးဟီး '' တဲ့..။

ေနာက္မႇ သိရတာက ကြ်န္ေတာ္မႏၲေလး မျပန္ခင္..ကြ်န္ေတာ့္ပုိက္ဆံအိတ္ထဲက သူ့ဓါတ္ပုံကုိ ျပန္ႏႈတ္ယူ ထားလုိက္ သတဲ့..။

မိန္းမေတြရဲ ႔မာယာကုိ မသိနားမလည္ တဲ့ ေယာက်္ားေကာင္း ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္သူ ကြ်န္ေတာ္..၊ သူတုိ႔ေလးေတြ စိတ္ခ်မ္းသာပါေစေတာ့ လုိ႔ မလိမ္ခ်င္ေပမယ့္ မလိမ္ လိမ္ေအာင္ ဆင္ထားတဲ့ သူတုိ႔ရဲ. ေက်ာ့ကြင္း ေထာင္ေခ်ာက္ထဲ တည့္တည့္ ၀င္တုိးမိခဲ့ရ တဲ့ အျဖစ္ေပါ့ဗ်ာ..။

No comments: