43.1 တရုတ္ျပည္သြား ေတာလားနိဒါန္း

အရင္အလုပ္မွာတုံးက တရုတ္ျပည္ ေရႊလီဖက္ကုိ.. marketing trip ထြက္ဖူးတယ္..။ ပုံမွန္ ဆုိရင္ ျမန္မာဖက္ကမ္း မူဆယ္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ဂ်ယ္ေခါင္ ဆုိတာကုိ ျဖတ္ျပီး .. ေရႊလီကုိ သြားရတာပဲ..။ အဲသလုိ သြားဖုိ႔ဆုိရင္ တစ္ပတ္သက္တမ္းရွိတဲ့ border pass စာအုပ္ေလး ေလွ်ာက္ရတယ္.။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီစာအုပ္က ကုန္ေတာ္မူေနလုိ႔.. ေမွာင္ခုိ ပစၥည္းခုိးခုိးသယ္တဲ့လမ္းေၾကာင္း အတုိင္း ေရႊလီျမစ္ကုိ ျဖတ္ျပီး သြားခဲ့ရတယ္..။

အဲဒါက ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀မွာ ပထမဦးဆုံး တရုတ္ျပည္ ေရာက္ဖူးခဲ့တာပဲ..။ တရုတ္၊ ကုလား ဆုိတဲ့ စကားလုံးက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာေတြ အေနနဲ႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက သိပ္မစိမ္းတဲ့ စကားလုံးပဲ..။ ငယ္တုံးကဆုိ “ တရုတ္၊တရုတ္ ေသာက္စားပုတ္.. ကုလားကုလား ၀က္ခ်ီးစား.. ဗမာ ဗမာ လူလိမ္မာ ” နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေအာ္ဆုိခဲ့ၾကတယ္..။ အဲသလုိမ်ိဳး မစိမ္းလွေပမယ့္.. တရုတ္ကုိ ဘာလုိ႔ တရုတ္လုိ႔ ေခၚမွန္းေတာ့ မသိခဲ့ရပါဘူး..။ အသားျဖဴရင္ တရုတ္.. အသားမဲရင္ ကုလားလုိ႔ ေခၚတယ္ ဆုိတာေလာက္ပဲ သိခဲ့ၾကတယ္..။

ေနာက္မ်ားမွ.. ေဒါက္တာသန္းထြန္းရဲ႔ စာအုပ္ေတြ ဖတ္မိေတာ့ “ တ ရုတ္ ” ဆုိတာ ဗမာလုိ သူပုန္ လုိ႔ ေျပာမွန္း သိေတာ့တယ္..။ ေရွးေခတ္ ဗမာေတြအတြက္ “ တ ရုတ္ ” ဆုိတာ သူပုန္ေတြ ေပါ့..။ တ ရုတ္ ဆုိတဲ့ အသုံးအႏႈန္းက သူပုန္ကုိ ညႊန္းတယ္ဆုိတာ.. ပါဠိလုိလား.. ပုဂံေခတ္စာေပလုိလား..ပ်ဳလုိ လား ဆုိတာေတာ့ ေဒါက္တာသန္းထြန္းက ေသခ်ာေျပာမထားေပမယ့္.. ေရွးေခတ္တုံးကေတာ့ အဲဒီအသားျဖဴျဖဴနဲ႔ ေကာင္ေတြက ျမန္မာျပည္ကုိ မၾကာခဏလာျပီး ရန္စက်ဳးေက်ာ္ေလ့ ရွိလုိ႔ သူပုန္လုိ႔ ေခၚဟန္ တူပါတယ္..။

အခုေတာ့ ေမြးခ်င္းေပါက္ေဖာ္.. မိတ္ေဆြရင္းၾကီးေတြေပါ့..။

အဲဒီေပါက္ေဖာ္ၾကီးမ်ားရဲ႔ တုိင္းျပည္ကုိ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္က ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္သုိက္ ျပဲျပဲစင္ေအာင္ သြားခဲ့တာေလး.. ဘေလာ့ဂ္ၾကြလာ ေဆြသဟာတုိ႔ ကုိ မွ်ေ၀ခ်င္တာမုိ႔ အခုလုိ နိဒါန္းစကား ခ်ီးလုိက္ ရပါေၾကာင္း..။

တရုတ္ျပည္သြား ေတာလားေပါ့..။

43.2 သုိင္းေလာကမွ ေလယာဥ္မယ္မ်ား

ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဦးတည္ျပီး သြားမယ့္ျမိဳ႔က တရုတ္ျပည္ Zhejian Province က Wenzhou ဆုိတဲ့ျမိဳ႔ပဲ..။ ျမန္မာျပည္ကဆုိရင္ အေရွ႔ေျမာက္ ေလာက္မွာ ရွိမယ္ထင္တယ္..။ ကမၻာေက်ာ္ Shanghai ျမိဳ႔နဲ႔ သိပ္မေ၀းလွဘူး..။ ခရီးစဥ္က ရန္ကုန္ကေန.. Gaungzhou (ကြမ္က်ိဳး) အဲဒီကမွ တဆင့္ Wenzhou ေလယာဥ္စီးသြားရမွာပဲ..။ ဒါေပမယ့္.. အတူလုိက္မယ့္ မႏၱေလးက သူငယ္ခ်င္းက .. ရန္ကုန္က မသြားဘဲ.. မႏၱေလး ကူမင္း (Kumming) က သြားရေအာင္ပါ ဆုိတာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔မွာ သူ႔အလုိလုိက္ျပီး မႏၱေလးကေန သြားလုိက္ရတယ္..။

သူ႔အလုိကလည္း မလုိက္လုိ႔ မရဘူး..။ တရုတ္စာ မတတ္ဘဲ တရုတ္ျပည္သြားရင္ ေရေတာင္ေသာက္ဖုိ႔ မလြယ္ဘူး လုိ႔ ၾကားဖူးထားေတာ့ .. တရုတ္စာတတ္တဲ့ အဲဒီသေကာင့္သား ပါကုိ ပါမွ ျဖစ္မွာကုိး..။ ေနာက္ျပီး သူက တရုတ္ျပည္မၾကီးကုိ တစ္လတစ္ေခါက္ေလာက္ သြားေနတာဆုိေတာ့ .. ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ခရီးစဥ္က သူ႔အကူအညီ မပါရင္ မျဖစ္ျပန္ဘူး..။

မႏၱေလး ကူမင္းကုိေတာ့ .. China Eastern Air Line ဆုိတာနဲ႔ ခ်ီတက္ၾကရတယ္..။ ေလယာဥ္က ခပ္ေသးေသး ပါပဲ..။

ေလယာဥ္ေပၚ စတက္ကတည္းက.. တရုတ္ေလယာဥ္မယ္ေတြနဲ႔ တျခားၾကဳံဖူးတဲ့ ေလယာဥ္မယ္ေတြ မတူတာ သတိထားမိတယ္..။ ထုိင္းေလယာဥ္မယ္ေတြဆုိရင္.. လူေတြ႔တာနဲ႔ လက္အုပ္ေလးခ်ီ၊ ဒူးေလးေကြးျပီး အေတာ့္ကုိ ခြ်ဲခြ်ဲပစ္ပစ္.. ေခြယုိင္လဲမတတ္.. “ ဆ၀ါဒီ... .. ခ ” လုိ႔ မခုိ႔တရုိ႔ ျပဳံးတုန္႔တုန္႔နဲ႔ ေျပာေတာ့တာပဲ..။ တရုတ္ေလယာဥ္မယ္ေတြကေတာ့ တရုတ္သုိင္းကားေတြထဲက မ်က္ႏွာေပးေတြနဲ႔ မထုံတက္ေတး ပဲ..။ luggage ေတြ ထည္႔တဲ့ overhead compartment ကုိ ပိတ္တာကအစ.. ငယ္တုံးက ငွက္ေပ်ာလက္ ေသနတ္ပစ္ ေနသလုိပဲ..။ တဒုိင္းဒုိင္းနဲ႔ စိတ္ျမန္လက္ျမန္ ပိတ္သြားတာ သို္င္းခ်ေနသလား ေအာက္ေမ့ရတယ္..။

အဂၤလိပ္စကား ေျပာေတာ့လဲ.. ေရာ္ဘာပူေပါင္းႏွစ္လုံး အခ်င္းခ်င္း ပြတ္ရင္ ထြက္လာတဲ့ အသံမ်ိဳးနဲ႔..။ မေျပာခ်င္ ေျပာခ်င္အထာနဲ႔ တကြ်ိကြ်ိ.. တညိညိ အသံေတြကုိ စုံလုိ႔..။ ငယ္တုံးက တရုတ္သံကုိ ဟာသလုပ္ ေျပာခဲ့ၾကတာေတာင္ အမွတ္ရမိေသးေတာ့တယ္..။

“ ျငိထမိန္ ျငိေလွ်ာ္..ျငိမေလွ်ာ္ ျငိနံ ” ဆုိတာေလ..။

အတူသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းသုံးေယာက္မွာ တရုတ္စကားတတ္တဲ့ တစ္ေယာက္က ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ က်န္တဲ့တစ္ေယာက္ကေတာ့ တရုတ္မေတြ လုပ္သမွ် ေျပာသမွ် အထူးအဆန္းကုိ ျဖစ္လုိ႔ပါပဲ..။

ငုိအားထက္ ရယ္အားသန္ရတာ ရွိေသးတယ္..။ Inflight meal ေကြ်းေတာ့ ေပါင္မုန္႔လုံးေလးေတြ ပါတယ္..။ ပုံမွန္ဆုိ တစ္ေယာက္တစ္လုံး ေပးတာပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ..ေနာက္ထပ္ ထပ္လုိခ်င္သူေတြကုိေတာ့ ေလယာဥ္မယ္က ေပါင္မုန္႔ဗန္းေလး ကုိင္ျပီး လုိက္ေမးတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔နားကုိ အဲဒီေပါင္မုန္႔ဗန္းနဲ႔ ေရာက္လာျပီး.. “ some more breads.. sir ” တဲ့..။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ၾကားတာက “ some more breasts sir ” တဲ့..။ မယ္မင္းၾကီးမက ခါးကုံးျပီးေမးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ေဘးကသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ ၾကည္႔မိၾကတယ္..။ (ၾကည္႔ခ်င္တာက တျခား ဟားဟား)

ေလယာဥ္ဆင္းေတာ့ ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာတယ္..။ “ Thanks for playing with us ” တဲ့..။

ျပည္မၾကီး သုိင္းေလာက က ေလယာဥ္မယ္ေတြကေတာ့ အဲသလုိ ဗ်..။

43.3 ကူမင္းမွာ တစ္ညတာ..

သြားတုံးကေတာ့ ကူမင္း (Kumming) ေရာက္တာနဲ႔.. Wenzhou ေလယာဥ္လက္မွတ္ ခ်က္ျခင္း၀ယ္ျပီး ခရီးဆက္မယ္လုိ႔ စီစဥ္ထားတာပဲ..။ ဒါေပမယ့္ တရုတ္ျပည္ေလဆိပ္ေတြက ရန္ကုန္ဘူတာၾကီး တန္းစီနည္း တန္းစီေနၾကေတာ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္က တစ္ရက္ေစာင့္ရမယ္တဲ့..။

ဦးေဆာင္ စီစဥ္တဲ့.. မႏၱေလးသားကေတာ့ ေအးေဆးပဲ..။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ အတူပါလာတဲ့ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ ပြစိပြစိနဲ႔ေပါ့..။ သူက အဲသလုိ ျဖစ္မွာစုိးလုိ႔ ျမန္မာျပည္ကတည္းက.. connecting flight ကုိ ၾကိဳစီစဥ္ခုိင္းတယ္..။ ဒါေပမယ့္.. မႏၱေလးသားက “ ဟာ.. ေအးေဆးပါ.. ရပါတယ္ ဟုိေရာက္မွ လုပ္တာေပါ့ ” လုိ႔ ေျပာတာနဲ႔ပဲ.. မစီစဥ္ခဲ့တာပဲ..။

သုိ႔ေသာ္ ေထြေထြထူးထူး အစီအစဥ္ပ်က္တာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး..။ Wenzhou မွာ ၾကိဳႏွင့္ေနမယ္ တရုတ္ေတြကုိ ဖုံးလွမ္းဆက္လုိက္တယ္..။ တစ္ရက္ေနာက္က်မယ္..။ မနက္ဖန္မွ ေရာက္မယ္ေပါ့..။

အဲဒါနဲ႔ Kumming ေလဆိပ္ကေန.. တည္းမယ့္ဟုိတယ္ ထြက္ခဲ့ၾကတယ္..။ ေလဆိပ္ကေန ငွားစီးလာတဲ့ တက္ကစီကအစ ျမန္မာျပည္က တက္ကစီေတြလုိ မဟုတ္ေနတာ သတိထားမိျပန္တယ္..။ ဒရုိင္ဘာေနရာေလးကုိ သံတုိင္ေတြနဲ႔ ကာထားတယ္..။ မသမာတဲ့ ခရီးသည္က ေနာက္ကေန လုယက္မွာမ်ိဳးကုိ ကာကြယ္ခ်င္လုိ႔နဲ႔ တူတယ္..။

ေနာက္ခန္းထုိင္တဲ့သူေတြနဲ႔ ဒရုိင္ဘာခုံေနာက္မွီကုိ သံတုိင္ေတြနဲ႔ ျခားထားတာပဲ..။ ေရွ႔ခန္း ဒရုိင္ဘာေဘးခုံကုိလဲ.. ကေလးေတြနဲ႔ မိန္းမေတြကလဲြလုိ႔ မစီးရဘူးလုိ႔ စာေရးထားတယ္..။ ဒါေတာင္ အဲဒီမွာလဲ သံတုိင္က ကာထားေသးတာပဲ..။ ျမင္ေအာင္ေျပာရရင္ ကားေပၚမွာ ဒရုိင္ဘာေနရာကုိ သီးသန္႔ သပ္သပ္ အခန္းကန္႔ထား တာမ်ိဳးပဲ..။

ကူမင္းမွာ ေတြ႔သမွ် တက္ကစီအားလုံးဟာ အဲသလုိ ပုံစံတူေတြ ခ်ည္းပဲ..။

ဆယ့္ငါးမိနစ္၊ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ေမာင္းေတာ့ တည္းမယ့္ ဟုိတယ္ ေရာက္တယ္..။ Camellia Hotel ဆုိတာပဲ..။ သိပ္မၾကီးေပမယ့္ တည္းခဲ့ဖူးသမွ် တရုတ္ျပည္က ဟုိတယ္ေတြထဲ မွာ .. အဂၤလိပ္စကားေျပာ အေကာင္းဆုံး Reception ရွိတဲ့ ဟုိတယ္ပဲ..။

ကူမင္းက ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ထက္ မီတာႏွစ္ေထာင္ေလာက္ ျမင့္တာဆုိေတာ့.. အေတာ္ေအးတာ သတိထားမိတယ္..။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔သြားတာကလဲ.. ေဆာင္းတြင္းလုိမ်ိဳး မုိ႔ ပုိေအးတယ္ဆုိေပမယ့္ ဟုိတယ္အခန္းထဲမွာ အဲယားကြန္းတပ္ထားတာ မေတြ႔ရပုံေထာက္ေတာ့ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ေအးဟန္ ရွိတယ္..။ ဘယ္ေလာက္ ေအးသလဲဆုိရင္ Electric Blanket ေတာင္ ထားေပးထားတာ ေတြ႔ရတယ္..။

ပထမေတာ့ မသိပါဘူး.. ေမြ႔ယာေအာက္ကုိ ၀ါယာၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္း ၀င္ေနတာေတြ႔လုိ႔ စပ္စုၾကည္႔မိမွ လွ်ပ္စစ္ေစာင္ ဆုိတာ သိရတယ္..။ ဒါေပမယ့္ အညာသား၊ ေဆာင္းတြင္းဆုိ ပုဆုိးျခံဳေကြးလာခဲ့တဲ့ေကာင္ဆုိေတာ့.. အဲဒါၾကီးကုိ ဖြင့္အိပ္ဖုိ႔ကုိ စိတ္ထဲမယ္ မ၀ံ့ေနမိျပန္တယ္..။ ကိုယ္အိပ္ေနတဲ့အိပ္ရာေအာက္ လွ်ပ္စစ္လႊတ္ထား
တယ္ ဆုိတာေတြးမိျပီး တမ်ိဳးၾကီးျဖစ္ေနခဲ့တာပဲ..။

ဒီၾကားထဲ ေဘးကုတင္က သူငယ္ခ်င္းဖြင့္အိပ္တာကုိ “ၾကည္႔လဲလုပ္အုံး.. လွ်ပ္စစ္ေစာင္ဖြင့္ျပီး ေသးေပါက္ခ်ရင္ ဓါတ္လုိက္ေသေနအုံးမယ္ ” လုိ႔ ေျပာျပီး ကုိယ့္ဖာသာ ေတြးေၾကာက္ေနေတာ့.. မဖြင့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး..။ ဒါေပမယ့္.. ကူမင္းက အေအးဒဏ္က အေတာ့္ကုိ ေအးတာ ဆုိေတာ့ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း မခံႏုိင္ေတာ့ဘူး..။

Toilet ထဲ ၀င္၊ ရွဳးရွဳးကုိ အတင္းအားထည္႔ ျဖစ္ညွစ္ေပါက္ျပီး ဖြင့္ အိပ္လုိက္ေတာ့မွ ေနသာထုိင္သာ ရွိသြားေတာ့တယ္..။