5.1 အပ်ိဳညဳတဲ့ ဗိုလ္ကု

သူ႔ေက်ာင္းမွာ ဦးကုမာရ ဆုိတဲ့ ဦးဇင္းတစ္ပါးရွိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔က အသက္မတိမ္းမယိမ္းပဲ။ သူက ေလးႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ၾကီးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဗုိလ္ကု လုိ႔ သူ႔ကုိ ေခၚတယ္။ သူက ဆြမ္းစားေက်ာင္းကုိင္ရတဲ့ ဦးဇင္း။ အစားအေသာက္ကေတာ့ ေပါမွေပါ။ လူကလဲ ထုိနည္းလည္းေကာင္းပဲ။ အရမ္းရီရတယ္။

ေက်ာင္းကုိ ေရလာခပ္တဲ့ အပ်ိဳေတြကုိ ထုိင္ၾကည္႔ျပီး စာခ်ိဳးက ခ်ိဳးေသးတယ္။ "ေဟာ.. ဟုိက လာေနတာ.. ပလီပလာနဲ႔ ရီမာ.. သူ႔ေနာက္က အေတာ္ပုိတဲ့ ေမာ္ခ်ိဳ... ငါကေတာ့ အပ်ိဳညဳတဲ့ ဗုိလ္ကု.. " တဲ့ဗ်ား။

ေနာက္ေတာ့ အပ်ိဳညဳတဲ့ ဗုိလ္ကုက ပလီပလာနဲ႔ ရီမာကုိ ခုိက္သြားတယ္။

ရီမာရဲ႔အေဖက ေကာင္စီဥကၠဌ ဦးေက်ာ္ေအာင္။ ဗုိလ္ကု..ၾကည္႔လဲ လုပ္ဦး လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္ကေျပာေတာ့... ဗလရဲ႔သီခ်င္း ဆုိျပတယ္..။

"ဆြမ္းစားတုိင္းလဲ ျမင္ေယာင္တယ္... ဆြမ္းခံတုိင္းလဲ ျမင္ေယာင္တယ္.. မင္းရဲ႔အလွက ဘယ္သူဖန္ဆင္းေပးတာလဲ... "

"သူ႔ရဲ႔အလွက ဦးေက်ာ္ေအာင္နဲ႔ ေဒၚခင္တင့္ ဖန္ဆင္းထားတာေလ.." လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္က ေနာက္ေတာ့.. မင္းက အသဲႏွလုံးမရွိတဲ့ေကာင္.. ကုိယ္ခ်င္းစာတရား နည္းပါးတဲ့ေကာင္ပဲ လုိ႔ မွတ္ခ်က္ေပးတယ္။

ရီမာ ေရတြင္းလာတုိင္း မထိတရိစတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္မိတ္ေဆြ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းၾကီးကုိ တက္တုိင္တဲ့ အၾကိမ္ေပါင္းကလဲ မနည္းဘူး။ ပထမတစ္ၾကိမ္တုံးက အေတာ္ဆုိးတယ္။

ရီမာ က ဘုန္းၾကီးတက္ေလွ်ာက္တယ္..။ ဦးဇင္းတစ္ပါး သူ႔ကုိ မရုိးမသားစကားေျပာ တယ္ေပါ့။ ဘဲြ႔နာမည္ေတာ့ မသိဘူး။ လူျမင္ရင္ သိတယ္ ဆုိတာနဲ႔ ေက်ာင္းရွိကုိယ္ေတာ္ေတြ တန္းစီျပရတယ္။ (ရဲစခန္းမွာ တရားခံျဖစ္ႏုိင္ဘြယ္ရာ လူေတြတန္းစီခုိင္းျပီး.. တရားလုိက တစ္ဦးခ်င္းလုိက္ၾကည္႔သလုိမ်ိဳး နဲ႔ ရီမာကလုိက္ၾကည္႔ရတယ္..။ )

မယုံရင္ပုံျပင္မွတ္.. ဗုိလ္ကုကုိ ေတြ႔ေပမယ့္ သူပဲလုိ႔ မေျပာဘဲ ရီမာငုိျပီး ျပန္သြားတယ္။

ေနာက္ေတာ့ သူတုိ႔ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္။ ယုံခ်င္ယုံမယုံခ်င္ေန တရုတ္တန္းေစ်းက အျဖစ္အပ်က္ကေလး.. ေပါ့။ တကယ္ဗ်။ ဦးေက်ာ္ေအာင္ ေဒၚခင္တင့္တုိ႔ကေတာ့ ရင္ထုမနာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ဗုိလ္ကု လူထြက္ျပီး ရီမာ့ကုိ ခုိးေျပးသြားကေရာ။

မွတ္မွတ္ရရ လြန္ခဲ့တဲ့ ေျခာက္လေလာက္က ဗုိလ္ကု ကြ်န္ေတာ့္ဆီ ေရာက္လာတယ္။ ရီမာေတာ့ မပါလာဘူး။ ကေလးႏွစ္ေယာက္ရွိေနျပီလုိ႔ ေျပာတယ္။ ေဆာက္လုပ္ေရးတခ်ိဳ႔မွာ ေလဘာကန္ထရုိက္ ပုံစံမ်ိဳးလုပ္ေနတယ္။ အဆင္ေျပတယ္ လုိ႔ ေျပာသြားတယ္။

ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြေျပာျပီး ရီၾကေမာၾကေပါ့။

5.2 ဗိုလ္ကုရဲ႕ ခ်ိန္းတဲ့ည

ဘေရႊေရာက္က ဇီးကြက္မ ယူလုိ႔ဆုိျပီး ေျမးလုပ္တဲ့ ရီမာ က အိမ္ေပၚက ဆင္းသြားတယ္။ ရွက္လုိ႔တဲ့..။ တကယ္က သူ႔အိမ္မွာေနရင္ ဗုိလ္ကုနဲ႔ ခ်ိန္းေတြ႔ဖုိ႔ မလြယ္တာေၾကာင့္ပဲ။ အေၾကာင္းရွာတာေပါ့..။ ဗုိလ္ကုနဲ႔ ရီမာၾကိဳက္ေနတယ္လုိ႔ သတင္းသန္႔သန္႔ထြက္ေတာ့ ရီမာကုိ ၾကိဳက္ေနတဲ့ ျမင့္ဦးက အရက္မူးေအာင္ ေသာက္ျပီး ရပ္ကြက္ပတ္ဆဲတယ္။ နာမည္ေတာ့ မတပ္ဘူးေပါ့..။

"ရပ္ကြက္ထဲက အပ်ိဳေတြက.. သိမ္၀င္ ( အ၀ွာ ) မွ အထင္ၾကီးတယ္.. ငါတုိ႔မွာလဲ ပါ ပါ တယ္ဟ... " ဆုိျပီးေတာ့ေပါ့။ ဦးဇင္းရဟန္း ဆုိတာ သိမ္၀င္ထားရတာကုိး။

ဘေရႊေရာက္ ဇီးကြက္မနဲ႔ယူလုိ႔ဆုိျပီး ရီမာက အေတာ္ပုိတဲ့ေမာ္ခ်ိဳတုိ႔အိမ္ မွာ ေနတယ္။ ေမာ္ခ်ိဳတုိ႔အိမ္က ဗုိလ္ကုေက်ာင္းနဲ႔နီးတယ္။

ဗုိလ္ကုနဲ႔ကြ်န္ေတာ္က.. ညတုိင္းတီဗြီသြားၾကည္႔တယ္။ တစ္ရြာလုံးမွ တီဗီြက တစ္လုံးထဲရွိတယ္။ ဘာလာလာ ဘာလႊင္လႊင့္ ထုိင္ၾကည္႔ၾကတယ္။ သတင္းလဲ ထုိင္နားေထာင္ေနၾကတာပဲ။ တစ္ေယာက္ ငါးမူးေပးရတယ္။ ဗုိလ္ကုက အလကားၾကည္႔ရတယ္။ သူက ဘုန္းၾကီးကုိး။ ဦးဇင္း တီဗြီၾကည္႔သြားမလုိ႔လား လုိ႔ ေမးရင္ ဗုိလ္ကုက မၾကိဳက္ဘူး။ တီဗီြ ဘုန္းေပးမလုိ႔.. ဗ်.. လုိ႔ ေမးတဲ့ တကာတကာမေတြကုိ ျပန္ျပန္ေျပာတယ္။

ရုံထဲမွာ ထုိင္ခုံေတြဘာေတြ မရွိပါဘူး။ ေျမၾကီးေပၚဖိနပ္ခုထုိင္ျပီး ၾကည္႔ၾကတာပဲ။ ရီမာနဲ႔ ေမာ္ခ်ိဳကလဲ ေန႔တုိင္းလာၾကည္႔တယ္။ ဗုိလ္ကုနဲ႔ရီမာက အၾကည္႔ခ်င္းဆုံ ရင္ေတြတုန္ဖင္ေတြခုန္ေပါ့။ တီဗြီကလာတာ တစ္ခုမွ သူတုိ႔မၾကည္႔ဘူး။

တစ္ခါတစ္ေလ တီဗီြကအျပန္မွာ ခ်ိန္းေတြ႔ၾကတယ္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအျပန္လမ္းက ေမာ္ခ်ိဳတုိ႔ ျခံစည္းရုိးေဘးက ျဖတ္ျပန္ရတယ္။ တိတိက်က်ေျပာရရင္ ေမာ္ခ်ိဳတုိ႔ အိမ္သာရွိတဲ့ ျခံစည္းရုိးေဘးက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း အ၀င္လမ္းပဲ။ ရီမာက ျခံစည္းရုိးအတြင္း အိမ္သာေဘးကေနရပ္ျပီး စကားေျပာတယ္။ ဗုိလ္ကုက လမ္းမဖက္ျခမ္းကေန တြတ္တီးတြတ္တာ လုပ္တယ္။ ရြာကအိမ္သာေတြက က်င္းၾကီးေတြနဲ႔ေပါ့။ ယင္လဲမလုံ ဘာမွမလုံဘူး။ ေလအေ၀ွ႔မွာ ရန႔ံတသင္းသင္းနဲ႔ပဲ။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ အရမ္းနံတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးကေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္ေနၾကတယ္။

ရီမာက ဗုိလ္ကုကုိ .. ကုိေလး .. လုိ႔ ေခၚသဗ်။ ဗုိလ္ကုိကလဲ အမာ.. တဲ့။

တစ္ေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ္လဲ ဗုိလ္ကုကုိ ေနာက္ခ်င္တာနဲ႔ .. ရီမာက မွာလုိက္တယ္.. ဒီေန႔ည ေတြ႔ခ်င္တယ္.. လုိ႔ ဗုိလ္ကုကုိ ေျပာလုိက္မိတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္လုိ႔ ေျပာလဲ လုိ႔ ဗုိလ္ကုေမးတာကုိ.. ျပီးျပီးေရာ ညႏွစ္ခ်က္တီး..လုိ႔ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ညႏွစ္ခ်က္တီးဆုိရင္ ဗုိလ္ကုသြားမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ထင္တာ။

ဒါေပမယ့္... "အမာက ၀ီရိယ အရမ္းေကာင္းတယ္.. ခ်ိန္းတဲ့အခ်ိန္ထက္ အျမဲေစာေရာက္ေနတာ... လာလုိက္ခဲ့..သြားၾကမယ္.." ဆုိျပီး ညဆယ့္တစ္နာရီေလာက္ကတည္းက.. ဓါးလွံၾကီးကုိင္ျပီး.. ေရွ႔က ခ်ီတက္ေတာ္မူတယ္။ လကြယ္ညဆုိေတာ့ ေမွာင္မွည္းေနတာေပါ့။ ဗုိလ္ကုကေတာ့ အိမ္သာနား ျခံစည္းရုိးမွာ ဖားပ်ံကပ္နည္း ကပ္ေနတယ္။ စူးရွတဲ့ မ်က္၀န္းအစုံနဲ႔ မမွိတ္မသုန္ အိမ္ထဲက ထြက္လာမယ့္ အရိပ္ကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္မွာေတာ့ သူျဖစ္ပ်က္ေနတာကုိ ၾကည္႔ျပီး ေနာက္တာပါကြာလုိ႔ လဲ မေျပာရဲေတာ့ဘူး။ သူက အဟုတ္ၾကီးကုိ ထင္ေနေတာ့ ေနာက္တာလုိ႔ သိသြားရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေဆာ္ေတာ့မွာ။

အဲဒါနဲ႔ပဲ ေဆာင္းေလတျဖဴးျဖဴး ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးၾကီးထဲ.. အိမ္သာနံေလး တသင္းသင္းနဲ႔ .. ေအာင့္အီး ေနရတယ္။ ကံေကာင္းတာလား ကံဆုိးတာလားေတာ့ မသိဘူး။ ဗုိလ္ကုက လာျပီ ဆုိျပီး အိမ္သာနားက အခ်က္ျပတယ္။ တကယ္လဲ မည္းမည္း မည္းမည္းနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ အိမ္သာနားကုိ လာေနတာ ၀ိုးတ၀ါးျမင္ရတယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီလူက အိမ္သာထဲ တန္း၀င္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့ အမွန္အကန္ကုိ အညစ္အေၾကးေတြ စြန္႔ထုတ္ေနေတာ့တာပဲ။ အသံေပါင္းစုံအနံေပါင္းစုံေပါ့ဗ်ာ။
ဗုိလ္ကုက စိတ္မရွည္ဘူး။ သူတုိ႔ခ်င္းအခ်က္ေပးေနက်ပုံစံအတုိင္း ပါးစပ္ကုိ ပြစိပြစိလုပ္ျပီး... "ရွဳး.. ပလြတ္ပလြတ္ .. ျပြတ္ျပြတ္ " နဲ႔ အသံေပးတယ္။

အထဲကလူက ျငိမ္ေနေတာ့ ဗုိလ္ကုက အားမလုိအားမရနဲ႔ "အမာ.. ကုိေလး ပါ .. ဗုိက္မေကာင္းဘူးလား အစားမွားလုိ႔ လား" လုိ႔ ေျပာလုိက္ကာမွ..

"အမေလး လုပ္ၾကပါဦး... လူ လူ... ျခံစည္းရုိးနားမွာ လူကပ္ေနတယ္.." ဆုိျပီး ေမာ္ခ်ိဳအေမ ေဒၚျမသန္းၾကီး.. အိမ္သာထဲက အူယားဖားယားထြက္ေျပးေရာ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္လဲ... ေက်ာင္းကုိ တခ်ိဳးတည္းျပန္ေျပးခဲ့ရတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ဗုိလ္ကု လူထြက္ျပီး သူ႔ဇာတိရြာျပန္သြားတယ္။ လူ၀တ္ၾကီးနဲ႔ ရီမာကုိ သုံးေလးေခါက္ လာခုိးဖုိ႔ၾကိဳးစားတယ္။ ေနာက္ဆုံးအေခါက္မွာ ရီမာလုိက္သြားတယ္။

4.1ေမာင္တုတ္နဲ႔ သန္းလြင္မ

ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရပ္ကြက္မွာ အရက္ပုန္းဆုိင္ သိပ္ေပါတယ္။ ညေနညေနဆုိ ရပ္ကြက္ထဲက ေခြးေတြေတာင္ ကုိယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ေနရတယ္။ အမူးသမားေတြရဲ႔ ဓါးစာခံျဖစ္သြားမွာ စုိးတယ္နဲ႔တူပါရဲ႔။ ဒါေတာင္မွ
"ေဟ့ ဘယ္ေခြးမွ လူမထင္ဘူးကြ"
"ေခြးမေသာက္တဲ့အရည္ေတြေသာက္လာတဲ့ ေသနာ"
"ေခြးေလာက္မွ အသုံးမက်တဲ့ေယာက်္ား ေန႔ရွိသေရြ႔ဒီအရည္ပဲမ်ိဳဆုိ႔" စတဲ့ ေခြးတံဆိပ္ဓါတ္ျပားက ဆူညံေနေတာ့တာပဲ။

အမူးသမားမ်ား ကုိယ့္သားကုိ ဆဲတာေတာင္မွ "လူကေမြးတဲ့ေခြးသား" တဲ့။ မူးသာမူးတယ္ သူ႔ကုိယ္သူေတာ့ ေခြးအျဖစ္မခံႏုိင္ဘူး။

ေန႔တုိင္းမူးတဲ့အထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေဘးအိမ္က ေမာင္တုတ္ဆုိတဲ့ လူလဲပါတယ္။ သူ႔မိန္းမနာမည္က သန္းလြင္မ။ ေမာင္တုတ္မူးလာရင္ သန္းလြင္မက မၾကားတၾကား "ဟဲ့ ေခြး" ဆုိျပီးသူ႔ေယာက်္ားကုိ ေစာင္းေျမာင္းေျပာတယ္။ "ဟဲ့ေခြးဆုိတာ ဘယ္သူ႔ေျပာတာလဲကြ" လုိ႔ေမာင္တုတ္က ေဒါသူပုန္ထတယ္။

"ဟဲ့ေခြးဆုိမွေတာ့ ေခြးကုိေျပာတာေပါ့ ငမူးရဲ႕လူလုိနားမလည္ဘူးလား" လုိ႔သန္းလြင္မက ျပန္ေအာ္ေတာ့မွ ေမာင္တုတ္လဲ လွ်ာေလးအာေလးနဲ႔
"ငါ့လုိေကာင္ကုိေခြးနဲ႔ႏႈိင္းလုိ႔ကေတာ့ နင္အရွင္လတ္လတ္ ငရဲေရာက္သြားမယ္ ေခြးမ"
"ငါရွာေကြ်းတာစားေနျပီး ေကြ်းတဲ့လက္ကုိ ကုိက္တဲ့ ေခြးထက္မုိက္တဲ့မိန္းမ"
"ပစ္ထားလုိက္လုိ႔ လမ္းေဘးမွာ ေခြးေလေခြးလြင့္လုိ ျဖစ္သြားမယ္ ဘာမွတ္လဲ" ဆုိျပီးမျပီးႏုိင္မစီးႏုိင္ ေခြးဋီကာ ခ်ဲ့ေတာ့တာပဲ။

သန္းလြင္မကလဲ အားက်မခံ
"အံမယ္ အံမယ္ ေခြးပါးစပ္က နတ္စကားထြက္လုိ႔ ဒီအိမ္ေထာင္စုၾကီးကုိ ဘယ္သူရွာေကြ်းေနတယ္ဆုိတာ အိမ္က ေခြးကအစ သိတယ္။ ရွင့္ေတြ႔ရင္ အိမ္ကေခြးကေတာင္ အျမီးမႏွ႔ံဘူးေခြးရဲ႕" နဲ႔ ျပန္ပက္တယ္။

"ဟဲ့ႏွစ္ေယာက္စလုံး ေတာ္ၾကေတာ့.. ေခြးႏွစ္ေကာင္ကုိက္ေနတဲ့အတုိင္းပဲ တကတဲေတာ္ ေခြးဇာတ္ခင္းေနၾကတဲ့ ေခြးမ်ိဳးေတြ" ဆုိျပီးေမာင္တုတ္ရဲ႕ ေယာကၡမေဒၚမိန္းကေလး ၀င္ေျပာမွ ေခြးဇာတ္တစ္ခန္းရပ္တယ္။

(မွတ္ခ်က္။ ေမာင္တုတ္နဲ႔သန္းလြင္မ လင္မယား ေန႔တုိင္းရန္ျဖစ္ပါတယ္..။ ေန႔တုိင္း ဆဲၾကဆုိၾကနဲ႔ပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ အခုအခ်ိန္အထိ ေရႊလက္တဲြျမဲေနပါေၾကာင္း ။ သူတုိ႔ဘ၀နဲ႔ သူတုိ႔ေတာ့ ေပ်ာ္ေနဟန္ရွိပါတယ္ )