Friday, November 28, 2008

34.5 သြားတာက ျမင္းျခံ.. ေရာက္တာက ေရႊေပၚကြ်န္း

မိတၳီလာျမိဳ႔ထဲ နာရီစင္နား.. မႏၱေလးလမ္းဖက္အထြက္.. လဘက္ရည္ဆုိင္မွာ.. တစ္ခြက္တစ္ခု ၀ါးတီးေပးရင္း ခဏ နားၾကတယ္..။ သြားရမွာက ျမင္းျခံလမ္းခဲြဆုိေပမယ့္ ဘီးဖာဆုိင္လုိက္ရွာရင္း မႏၱေလးလမ္းဖက္ ေရာက္သြားခဲ့ၾကတာပဲ..။ ဒါေပမယ့္ မိတၳီလာမွာလည္း ဘီးဖာဆုိင္မ်ား မဖြင့္ေသး..။ ျမင္းျခံလမ္း အထြက္မွာ ထပ္ရွာၾကည္႔မယ္..။ မေတြ႔ေတာ့လည္း လမ္းမွာေတြ႔တဲ့ေနရာ ဖာတာေပါ့ လုိ႔ ေတြးျပီး.. ေအးေအးလူလူ လဘက္ရည္ထုိင္ေသာက္ၾကတယ္..။

ထီလာသူထီလာသားတခ်ိဳ႔ကေတာ့ ေဆာင္းေရာက္ျပီဆုိတာကုိ အေႏြးထည္ ကုိယ္စီနဲ႔ သက္ေသျပေနေလရဲ႔..။ သကၤန္ရုံထားတဲ့ သံဃာေတာ္တခ်ိဳ႔ သပိတ္ကုိယ္စီနဲ႔ အရုဏ္ၾကြလာတာေတြ႔ေတာ့ ရြာမွာေနစဥ္က ကုိရင္ၾကီးဘ၀နဲ႔ ကုိယ္တုိင္ ဆြမ္းခံထြက္ခဲ့တဲ့ ေန႔ေတြ စီရရီ ျပန္ေပၚလာတယ္..။ အဲဒီတုံးက သကၤန္းစီးေဖာ္ စီးဖက္ဦးပဇင္း တခ်ိဳ႔ ေက်ာင္းထုိင္ေတြေတာင္ ျဖစ္ကုန္ေလာက္ျပီ လုိ႔လည္း ေတြးမိျပန္တယ္..။

အညာေဆာင္းကေတာ့ မေျပာင္းလဲ..။ မနက္ေစာေလေျပ အားကုိးနဲ႔ အေႏြးထည္၀တ္မထား တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ တခ်က္တခ်က္ စိမ့္ကနဲျဖစ္သြားတဲ့အထိ သတၱိျပ ေနေတာ့တယ္..။ မဒမ္က အလုိက္တသိ အေႏြးထည္ ထည္႔ေပးလုိက္ေပမယ့္ ေပကပ္ျပီး မ၀တ္ဘဲ ကြ်န္ေတာ္ေနလုိက္တယ္..။ ဒီရာသီဥတုကုိ ေပြ႔ဖက္ခြင့္မရခဲ့တာ ၾကာခဲ့ျပီ..။

မိတၳီလာက ထြက္လာေတာ့ ငါးနာရီ ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္..။ ျမိဳ႔အထြက္ ဆီဆုိင္မွာ ဆီထည္႔ရင္း မ်က္ႏွာသစ္.. ေျခလက္ေဆးၾကတယ္..။ မဒမ့္ဆီကုိလည္း ဟမ္းဖုံး မိေနတာနဲ႔ လွမ္းျပီး သတင္းပုိ႔ရေသးတယ္..။ အားလုံး အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႔စြာ လြမ္းေနတဲ့ အေၾကာင္း ေပါ့..။ သားနဲ႔သမီးကေတာ့ အိပ္ေနတုံး..။ ရြာကုိေတာ့ ျမင္းျခံေလာက္ ေရာက္မွ လွမ္းအေၾကာင္းၾကားမယ္ စိတ္ကူးထားလုိက္တယ္..။

ရန္ကုန္ကထြက္မလာခင္ ကတည္းက အင္တာနက္ကတဆင့္ အလွဴရွင္ ေပၚတဲ့ အေၾကာင္းေတာ့ လွမ္းေျပာထားျပီးသားပါ..။ လွဴမယ့္တန္းမယ့္ မူလတန္း ေက်ာင္း ကေလးမွာ စေနေန႔ မနက္ ကုိးနာရီ မိဘဆရာအသင္းနဲ႔ အလွဴကိစၥ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ဖုိ႔ကုိလည္း ၾကိဳစီစဥ္ ျပီးသား..။ အဲဒါအျပင္ ရြာေရာက္ေရာက္ျခင္း ေသာၾကာ ေန႔မွာ ရြာအထက္တန္းေက်ာင္းၾကီးက ကုိးတန္းဆယ္တန္း ကေလးမ်ားကုိ ေတြ႔ဆုံျပီး ကြ်န္ေတာ္ စကားေျပာဖုိ႔.. လက္ရွိေက်ာင္းအုပ္ၾကီးကုိ ေမတၱာရပ္ခံ ထားျပန္ေသးတယ္..။

ရြာက.. ကေလးေတြရဲ႔ ပညာေရးဆုိင္ရာ အေတြးအေခၚ အသိပညာေတြ ဘယ္လုိဘယ္ပုံ ရွိတယ္ဆုိတာကုိ ကြ်န္ေတာ္ သိခ်င္ေနတာမုိ႔ အဲသလုိ စီစဥ္ခုိင္း ရတာပဲ..။

စိတ္ထဲမယ္ အေတာ့္ကုိ အာသီသ ျပင္းထန္ေနလြန္းလုိ႔ိ႔သာ အဲသလုိ စီစဥ္ခုိင္းရတယ္..။ ပညာေရးမႈးမဟုတ္.. ေက်ာင္းဆရာမဟုတ္.. ပညာေရးအသုိင္းအ၀ုိင္းကမဟုတ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္လုိေကာင္ အသားလြတ္ စာသင္ခ်ိန္ၾကီး ဘာေျပာမယ္မွန္းမသိ ကေလးေတြကုိ လာျပီးေလေပါမွာ ေတာ္ရုံတန္ရုံ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးဆုိ ဘယ္လက္ခံမလဲ..။

ကုိယ့္ရြာကုိယ့္ေက်ာင္း ျဖစ္တဲ့အျပင္ လက္ရွိေက်ာင္းအုပ္က ကြ်န္ေတာ္ရွစ္တန္းတုံးက သမုိင္းသင္တဲ့ ဆရာမမုိ႔ စီစဥ္ရ လြယ္သြားတာ..။

မိတၳီလာျမင္းျခံ ၅၆ မုိင္ .. လြန္ေရာကြ်ံေရာ ေမာင္းရ ႏွစ္နာရီ..။ ရြာနဲ႔ျမင္းျခံက တစ္နာရီထား..။ မိတၳီလာက ထြက္လာတာ ေျခာက္နာရီသာသာ ဆုိေတာ့ ရြာကုိ.. ကုိးခဲြဆယ္နာရီ ေရာက္ျပီ ေပါ့..။ ေရာက္တာနဲ႔ အခ်ိန္ရရင္ ေရမုိးခ်ိဳးျပီး ေက်ာင္းၾကီး တန္းသြားမယ္..။ ကေလးေတြနဲ႔ ေတြ႔မယ္..။ သူတုိ႔ေျပာတာေတြ နားေထာင္မယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ သိသမွ် ျမင္သမွ်ေလးေတြ မွ်ေ၀မယ္..။ အေတြးထဲမေတာ့ အားလုံး ကြက္တိ..။

ဒါေပမယ့္.. အေျခအေနက ထင္သလုိ ျဖစ္မလာခဲ့..။

မိတၳီလာအထြက္.. လမ္းခဲြတစ္ခု ေရာက္ေတာ့ ကားေမာင္းေနရင္း ကြ်န္ေတာ္မေသခ်ာတာနဲ႔ ဘယ္လမ္း လုိက္ရမွာလဲ လုိ႔ အတူပါလာတဲ့ အကုိၾကီးကုိ ေမးမိတယ္..။ သူက ရြာနဲ႔ သိပ္အဆက္မျပတ္ေတာ့ လမ္းေကာင္းေကာင္းသိတယ္ လုိ႔ ထင္တယ္ေလ..။ ညာခ်ိဳး ညာခ်ိဳး လုိ႔ သူေျပာတာနဲ႔ ညာဖက္ခ်ိဳး ျပီး ေမာင္းခ်လာခဲ့တယ္..။ စခ်ိဳးလာစကေတာ့ လမ္းက သာ ေနတယ္..။ တမုိင္ေလာက္ ေမာင္းျပီးေတာ့ လမ္းက တေျဖးေျဖး ၾကမ္းလာေတာ့တယ္..။

စိတ္ထဲမွာ.. လမ္းမ်ား မွားသလား လုိ႔ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္လာတာနဲ႔ လမ္းညႊန္းတဲ့ အကုိၾကီးကုိ ျပန္ေမးမိေသးတယ္..။ ေသခ်ာတယ္.. ဒီလမ္းပဲ လုိ႔ သူက အခုိင္အမာ ေျပာေနတာနဲ႔ ဆက္ေမာင္းလာခဲ့တာ.. ဆယ့္ငါးမုိင္ေလာက္ ေရာက္လာသည္႔တုိင္ လမ္းက ေကာင္းမလာေသး..။ ပုိလုိ႔ေတာင္ ဆုိးလာေသးတယ္..။ ျမင္းျခံ မိတၳီလာ လမ္း လုိ႔သာ ဆုိတယ္..။ ခရီးသည္ ကား တစ္စီးတေလ ေတာင္ မေတြ႔ေတာ့ စိတ္ထဲ မသုိးမသန္႔ ျဖစ္ရျပန္တယ္..။

မေနႏုိင္တဲ့ အဆုံး.. လွည္းတစ္စီးေတြ႔တာနဲ႔ ရပ္ျပီး ေမးမိတယ္..။ ဒီလမ္းက ျမင္းျခံလမ္း ဟုတ္သလားေပါ့..။ လွည္းဆရာ ျပန္ေျဖလုိက္ပုံက “ ဒီအတုိင္းဆက္ေမာင္းသြား ရင္ ေရႊေပၚကြ်န္း ေရာက္သြားမယ္ ” တဲ့..။ “ျမင္းျခံလမ္းက က်န္ခဲ့တာ ဟုိးတက္တက္အေ၀းၾကီးမွာ” တဲ့..။ ကားေပၚက လူအားလုံး “ ဟာ ” ကနဲျဖစ္သြားတာေပါ့..။

လမ္းမွား၀င္လာတာ.. နည္းနည္းေနာေနာ ခရီးမဟုတ္ေတာ့ဘူး..။ ကြ်ံ၀င္လာတာ.. မုိင္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ရွိျပီ..။

ကဲ.. မွားမွန္းသိမွေတာ့ ျပန္လွည္႔ေပါ့..။ ကားကုိ U-turn ေကြ႔ တယ္..။ ေကြ႔လုိ႔မွမဆုံးခင္ ေနာက္ဘီးက ျပားေနျပီ..။ သြားကေရာ..။ စပယ္ယာဘီးကလည္း မဖာရေသး..။ ေကာင္းေလစြ..။

1 comment:

winzone said...

Hi brother,
So interesting journey.I m waiting for upcoming ....