Thursday, January 3, 2008

1.2 Welcome to Navana Blog

ဟိုးအရင္တုန္းက Bagannet forum မွာ ေရးသားခဲ့ျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ Nativemyanmar.net မွာေရးသားခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕Myself ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္က စာအတိုအစေလးေတြကို Blogတစ္ခုလုပ္ထားဖို႔ မိတ္ေဆြမ်ားက တိုက္တြန္းရင္း ဒီဘေလာ့ေလး ျဖစ္လာပါတယ္။

3 comments:

JulyDream said...

ေကာ္ပီရိုက္ေလးေတြ လုပ္ထားသင့္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ ကိုနဗန စာေတြက ေကာင္းလြန္းလို႕ ေကာက္စား ေဖာက္စားေတြ လက္ထဲ ေရာက္ၿပီး တလြဲအသံုးခံရမွာကို မျမင္ခ်င္လို႕ပါ။

ရဲေဘာ္ ဆက္လုပ္...
ေဖာင္း ေဖာင္း ေဖာင္း.... ဟားဟား

ရွင္မင္းညိဳ said...

ဟုတ္တယ္ဗ်ိဳ႕...ေကာင္းလြန္းလို႔..
ေအာ္ရီရလြန္းလို႔မ်က္ရည္ေတြက်..
ကိုယ္ဖတ္ေနတာကိုေတာင္အားမရ..အနားရွိသမွ်သူငယ္ခ်င္း
အမ်ိဳးေတြကိုပတ္ေၿပာ...
ရွိသမွ် အကုန္ဖတ္ ပစ္တာ weekend နွစ္ရက္လံုး လံုးပါးပါးတာပဲ..
စာေမးပြဲက်လို႔ကေတာ့ ကိုနဗန ပဲ...

tututha said...

ကိုနဗနေရ
မေရးဘဲမေနႏိုင္လို႔ ေရးပါရေစ။ ဒီဘေလာ့ကို ဖတ္ၾကည့္ဖို႔ ေမာင္ငယ္တေယာက္က ညႊန္းပါတယ္။ ေအးေအးေဆးေဆး ဖတ္ၾကည့္ေနတုန္း တိုက္တုိက္ ဆိုင္ဆိုင္ ဘေလာ့ေလာကနဲ႔ မသက္ဆိုင္တဲ့ ေမာင္ ၂ ေယာက္က ဘာမွမဆိုင္တဲ့ ၂ ႏိုင္ငံကေန တျခား တႏိုင္ငံမွာ ေရာက္ေနတဲ့ က်မကို တရက္ထဲမွာ လွမ္းေျပာၾကတယ္။ မတူး နဗန ဘေလာ့ ဖတ္ၾကည့္ပါတဲ့။ ႀကိဳက္လြန္းလို႔ပါတဲ့။ အဲ့မွာ က်မက ငါဖတ္ေနၿပီ ဆရာမလုပ္နဲ႔လို႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ေဟာက္လိုက္ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ့္ကုိ အံ့ၾသသြားရ ပါတယ္။ ဒီ ၂ ေကာင္က စာဖတ္အား အရမ္း ေကာင္းတဲ့ ေကာင္ေတြကိုး။ စာလံုးဝ မေရးေပမယ့္ စာအရမ္းဖတ္တဲ့ ေကာင္ေတြပါ။ က်မကလည္း စာေကာင္းေကာင္းမ်ား ဖတ္ရရင္ အ႐ူးအမူး ဆိုေတာ့ ခုလို ဖတ္ေကာင္းတဲ့ စာေတြ ေရးတဲ့ ကိုနဗနကို ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။ စာအုပ္ကေလးအျဖစ္ ရွိေစခ်င္ပါတယ္။ (ျပည္တြင္းမွာ ထုတ္ရင္ေတာ့ ဟိုလွီးဒီျဖတ္နဲ႔ အရသာပ်က္လိမ့္မယ္)။ ရသ ေပါင္းစံုေနေအာင္ေပးထားတဲ့ ကိုနဗနရဲ႕ စာေတြအတြက္ ကြန္မန္႔ သီးသန္႔ ေပးစရာမရွိပါဘူး။ ေဝဖန္ႏိုင္အားမရွိပါ။ ေကာင္းလိုက္တာ ဆိုတာေလာက္ပဲ ေျပာပါရေစ။ ပို႔စ္တခုစီအတြက္ မေရးေတာ့ဘူးေနာ္။ အားလံုးကိုၿခံဳၿပီး ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။ ေမာင္ ၂ ေကာင္ထဲက တေကာင္က က်မကို ဆူလိုက္ေသးတယ္ စာေရးပ်င္းတယ္တဲ့ (ကို နဗနရဲ႕ စာေတြဖတ္ၿပီးဆူတာ) က်မျဖင့္ မနာလိုလိုက္တာ။